Οι Φρουροί της Επανάστασης και ο ιρανικός στρατός διέλυσαν βάσει του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, και συγκεκριμένα σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν - Στόχος τα ... ραντάρ
(upd2) Το ενδεχόμενο μιας αμερικανικής χερσαίας επέμβασης στο νότιο Ιράν επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς αναλυτές συνδέουν τα πρόσφατα πλήγματα των ΗΠΑ σε γέφυρες και κρίσιμες υποδομές με ένα πιθανό σχέδιο δημιουργίας προγεφυρώματος στις ακτές του Περσικού Κόλπου.
Την ίδια στιγμή, ιρανικές αναλύσεις προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη για την Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι το πυροβολικό, τα drones FPV, ο ανταρτοπόλεμος και η ιδιαίτερη γεωγραφία της περιοχής θα μπορούσαν να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις και να ανατρέψουν κάθε σχεδιασμό για ταχεία στρατιωτική επιτυχία.
Ήδη πάντως πολλοί αναλυτές στη Δύση υποστηρίζουν πως εάν οι ΗΠΑ τολμήσουν μια απόβαση, τότε αυτή θα εξελιχθεί …σε ιστορική καταστροφή για τους Αμερικανούς, τη στιγμή που επικρατεί έντονος προβληματισμός σε πολλά αμερικανικά ΜΜΕ για την απόκρυψη της αλήθειας από το Πεντάγωνο για τις απώλειες τόσο σε στρατιώτες όσο και σε εξοπλισμό…
Το ιρανικό πυροβολικό
Η εγγύτητα του Ιράν στις περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις επιτρέπει την ενεργοποίηση του ιρανικού πυροβολικού και αυξάνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του.
Όπως αναφέρεται, λόγω του τρόπου λειτουργίας και της τροχιάς των βλημάτων του πυροβολικού, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας.
Επιπλέον, η μικρή απόσταση από τις θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων στον νότο θα μπορούσε να επιτρέψει την πρόκληση σοβαρών απωλειών.
Σχέδιο απόβασης
Σύμφωνα με δημοσιεύματα ιρανικών ΜΜΕ, οι αμερικανικές επιθέσεις σε γέφυρες και σε ορισμένες εγκαταστάσεις εφοδιαστικής υποστήριξης του Ιράν οδήγησαν ορισμένους αναλυτές να εκτιμήσουν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να επιχειρήσουν χερσαία απόβαση σε νησιά ή παράκτιες περιοχές του νότιου Ιράν.
Το ενδεχόμενο αυτό έχει εξεταστεί επανειλημμένα από διάφορες πλευρές.
Έχουν επίσης διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιθανό στόχο μιας τέτοιας επιχείρησης.
Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν ότι θα εξυπηρετούσε δύο βασικούς σκοπούς:
α. Να αποκτήσουν οι ΗΠΑ το μέγιστο δυνατό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις μελλοντικές συνομιλίες με το Ιράν.
β. Να εξασφαλίσουν το άνοιγμα των Στενών του Hormuz μέσω ελέγχου των ακτών του Περσικού Κόλπου.
Επιχειρήσεις στο νότιο Ιράν
Ανεξάρτητα από το ποιο από τα δύο σενάρια ισχύει, εκτιμάται ότι, σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης, οι αμερικανικές δυνάμεις πιθανότατα θα περιορίζονταν στην εγκατάσταση και διατήρηση θέσεων στις νότιες ακτές και στα νησιά, αποφεύγοντας βαθύτερη προέλαση, εκτεταμένες συγκρούσεις και μάχες μέσα σε πόλεις.
Οι βομβαρδισμοί σε γέφυρες και υποδομές εφοδιασμού προς τον νότο θεωρούνται ένδειξη ότι στόχος θα ήταν να καθυστερήσει η άφιξη ιρανικών ενισχύσεων, ώστε να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν αμυντικές οχυρώσεις.
Η στρατηγική της «στατικής άμυνας» και οι αδυναμίες της
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ, σε περίπτωση χερσαίας εισβολής, θα ακολουθούσαν στρατηγική «στατικής άμυνας».
Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, οι δυνάμεις δημιουργούν αμυντικές εγκαταστάσεις - όπως αμυντικές γραμμές, ραντάρ, αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα - με στόχο τη διατήρηση του ελέγχου της κατεχόμενης περιοχής, αποφεύγοντας μεγάλες μετακινήσεις ή επιχειρησιακή ευελιξία.
Όπως αναφέρεται, η στρατηγική αυτή παρουσιάζει ορισμένες αδυναμίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το Ιράν:
α. Η μικρή απόσταση από τις επιθετικές ιρανικές δυνάμεις.
β. Η περιορισμένη κινητικότητα και η έμφαση στη στατικότητα αντί της ευελιξίας.
γ. Οι δυσκολίες εφοδιασμού και η απόσταση από τις κύριες πηγές ανεφοδιασμού (όπλα, τρόφιμα κ.ά.).
δ. Οι γεωγραφικοί και κλιματικοί περιορισμοί, όπως η ξηρότητα της περιοχής, η έλλειψη εξοικείωσης με το έδαφος και οι υψηλές θερμοκρασίες.
Εάν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυαστούν με τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αμερικανική ήττα και ιρανική επικράτηση.
Οι δυνατότητες του Ιράν σε επιχειρήσεις μικρής απόστασης
Το Ιράν διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα σε συγκρούσεις μικρής απόστασης, τόσο λόγω της εγγύτητας στις περιοχές επιχειρήσεων όσο και λόγω των στρατιωτικών του δυνατοτήτων.
α. Το ιρανικό πυροβολικό
Η μικρή απόσταση από τις αμερικανικές θέσεις επιτρέπει την αποτελεσματική χρήση του ιρανικού πυροβολικού.
Υποστηρίζεται ότι, λόγω των χαρακτηριστικών λειτουργίας του, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά αμυντικά συστήματα και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις.
β. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και τα FPV
Tα ιρανικά drones και τα FPV είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε επιχειρήσεις μικρής εμβέλειας, ειδικά στις εκτεταμένες περιοχές του νότου.
Παρότι μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ, υποστηρίζεται ότι η μικρή απόσταση από τον στόχο και η μαζική χρήση τους αυξάνουν την αποτελεσματικότητά τους.
Ως παράδειγμα αναφέρεται ο πόλεμος μεταξύ της Hezbollah και του Ισραήλ, όπου, σύμφωνα με το άρθρο, η Hezbollah προκάλεσε σημαντικές απώλειες χρησιμοποιώντας κυρίως μικρά drones και FPV.
γ. Η γεωγραφία και ο τρόπος διεξαγωγής του πολέμου
Το ιρανικό στρατιωτικό δόγμα, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «μωσαϊκή άμυνα», προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις εντός του ιρανικού εδάφους.
Η περιορισμένη γνώση του αντιπάλου για τη γεωγραφία της περιοχής, η στρατηγική σημασία του νότου, οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς και η δυνατότητα διεξαγωγής ανταρτοπολέμου και σύντομων ναυτικών επιχειρήσεων παρουσιάζονται ως παράγοντες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την άμυνα του Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.
Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τα Στενά του Hormuz
Τα «λάφυρα» του απρόκλητου πολέμου που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν είναι πλέον τα Στενά του Hormuz και η Τεχεράνη δεν πρόκειται να εγκαταλείψει αυτό το «στρατηγικό πλεονέκτημα», εκτιμά ο αναλυτής Amin Saikal.
«Και οι δύο πλευρές έχουν προσπαθήσει να προκαλέσουν τη μέγιστη δυνατή ζημιά η μία στην άλλη και έχουν πλέον φτάσει, από πολλές απόψεις, σε ένα σημείο κορεσμού», δήλωσε ο Amin Saikal, ομότιμος καθηγητής στο Australian National University.
«Λογικά, αυτό θα έπρεπε να τις οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Στενού του Hormuz – κάτι που οι Ιρανοί δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν», πρόσθεσε o Amin Saikal, ο οποίος χαρακτήρισε το Στενό του Hormuz ως το «στρατηγικό έπαθλο» που απέκτησε η Τεχεράνη μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση.
«Εξαιτίας αυτού του απρόκλητου πολέμου, οι Ιρανοί απέκτησαν αυτό το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα και σκοπεύουν να το διατηρήσουν με κάθε κόστος» υπογράμμισε ο Saikal.
Οι Φρουροί διέλυσαν τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό
Για 10η συνεχόμενη ημέρα νωρίτερα σήμερα Τρίτη 21/7 τα ξημερώματα κατεγράφησαν σφοδρές και άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.
Έπειτα από αμερικανικές στρατιωτικές κινήσεις και τις εκρήξεις που ακούστηκαν σε περιοχές του Bandar Abbas, του Chabahar και του Dinarkuh στην επαρχία Abdanan – οι οποίες, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, δεν προκάλεσαν ανθρώπινες απώλειες ούτε ζημιές σε υποδομές – ο ιρανικός στρατός και οι IRGC εξαπέλυσαν συντονισμένες επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της 18ης και 19ης φάσης της Operation Saegheh και του 24ου κύματος της Operation Nasr 2.
Οι επιθέσεις στόχευσαν ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συστήματα αεράμυνας Patriot, ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του αντιπάλου με συνδυασμό πυραυλικών και επιθέσεων drones.
Η στρατηγική «εξουδετέρωσης της αεράμυνας»
Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν ως στόχο την αποδυνάμωση του αμερικανικού δικτύου αεράμυνας και διοίκησης.
Αναφέρεται ότι επλήγησαν:
• Ραντάρ FPS-117.
• Συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών.
• Ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης.
• Συστήματα Patriot στις βάσεις Al Muharraq, Al Riffa, Ahmad al-Jaber και Ali Al Salem.
Στόχος οι HIMARS
Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανακοίνωσε ότι, ως απάντηση στις αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον ιρανικού εδάφους, οι χερσαίες δυνάμεις έπληξαν με πυραύλους εδάφους-εδάφους συστήματα HIMARS που βρίσκονταν στη βάση Arifjan στο Κουβέιτ καθώς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η καταστροφή των συγκεκριμένων συστημάτων αποδυναμώνει τόσο τις επιθετικές όσο και τις αμυντικές δυνατότητες των αμερικανικών δυνάμεων.
Επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις
Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε επίσης ότι επιτέθηκε:
• Στα διοικητικά κτίρια και στις κεραίες κατεύθυνσης της βάσης Arifjan.
• Στον χώρο στάθμευσης ελικοπτέρων του στρατοπέδου Al Udairi.
• Στα κτίρια διαμονής αμερικανικών στρατευμάτων στη βάση Ahmad al-Jaber.
Όπως αναφέρεται, η βάση Arifjan αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα διοίκησης των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στη Νοτιοδυτική Ασία, ενώ το Al Udairi φιλοξενεί ελικόπτερα Apache, Chinook και Black Hawk.
Έκρηξη δύο δεξαμενόπλοιων
Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, το Ναυτικό των IRGC υποστήριξε ότι δύο δεξαμενόπλοια υπέστησαν εκρήξεις και πυρκαγιές ενώ επιχειρούσαν να διασχίσουν τα νότια Στενά του Hormuz.
Η ανακοίνωση αναφέρει ότι συνεργεία διάσωσης απομάκρυναν τα πληρώματα και απευθύνει προειδοποίηση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην ακολουθούν – όπως αναφέρει – τις οδηγίες του αμερικανικού στρατού.
Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές επιχειρήσεις, τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν κλειστά και δεν θα επιτρέπεται η διέλευση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλων εμπορευμάτων.
Επιθέσεις σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν
Σύμφωνα με νέα ανακοίνωση των IRGC, κατά το 24ο κύμα της Operation Nasr 2 καταστράφηκαν:
• Ένα αμερικανικό σύστημα αεράμυνας.
• Ένα ραντάρ στην περιοχή Al Muharraq του Μπαχρέιν.
• Ένα σύστημα Patriot στην περιοχή Al Riffa, έπειτα από ταυτόχρονη επίθεση πυραύλων και drones.
Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν.
Στάχτη παντού
Στις επόμενες ανακοινώσεις, οι IRGC υποστηρίζουν ότι επλήγησαν επιπλέον:
• Ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς.
• Κέντρο τηλεπικοινωνιών.
• Συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών.
• Ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας αμερικανικών δυνάμεων στο Κουβέιτ.
• Υπόστεγο μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 στη βάση Ali Al Salem, όπου – σύμφωνα με τον ισχυρισμό – αρκετά drones καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
• Ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης.
• Ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας.
• Ραντάρ FPS-117.
• Σύστημα Patriot.
• Δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών της αμερικανικής αεράμυνας στη βάση Ahmad al-Jaber.
Όπως αναφέρεται, μετά την «εξουδετέρωση» αυτών των ραντάρ, οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να αναμένουν νέες και εντονότερες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ο βασικός στόχος των ΗΠΑ
Πολλοί πιστεύουν ότι σύντομα θα ξεκινήσει ένας χερσαίος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Εν τω μεταξύ, ορισμένοι πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επιτεθούν στο νησί Kharg, αλλά η στρατηγική και τακτική κατάσταση των νησιών στο νότιο Ιράν δείχνει ότι υπάρχουν πολλές σημαντικές περιοχές σε αυτήν την περιοχή και ότι άλλες περιοχές μπορούν να δεχθούν επίθεση εκτός από το Kharg.
Το Sirik
Μία από αυτές τις στρατηγικές περιοχές είναι το Sirik.
Το Sirik είναι μια παράκτια περιοχή και κομητεία στην επαρχία Hormozgan, στο νότιο Ιράν.
Λόγω της θέσης του σε ζωτικό σημείο, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά και αμφισβητούμενα κέντρα στον Περσικό Κόλπο.
Το Sirik είναι μία από τις κομητείες της επαρχίας Hormozgan, με κέντρο την πόλη Sirik.
Το Sirik βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της επαρχίας Hormozgan και δίπλα στη Θάλασσα του Ομάν.
Αυτή η περιοχή βρίσκεται περίπου 115 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Bandar Abbas και συνορεύει με την κομητεία Minab στα βόρεια, την κομητεία Jask στα νότια, το Minab και το Bashagard στα ανατολικά και τη Θάλασσα του Ομάν στα δυτικά.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό το Sirik;
Η σημασία του Sirik οφείλεται εξ ολοκλήρου στη μοναδική γεωγραφική του θέση. Τα πιο σημαντικά από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι τα εξής:
A. Κεντρικό Σημείο στο Στενό του Hormuz
Το Sirik βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο του Hormuz από τη Θάλασσα του Ομάν.
To Hormuz αποτελεί ζωτικό σημείο συμφόρησης για τη διέλευση ενός σημαντικού μέρους των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου.
Β. Πληροφορίες και στρατιωτική υπεροχή:
Το υψόμετρο και η τοποθεσία του Sirik στους πρόποδες του παρέχει πλήρη έλεγχο σε όλες τις εισόδους και εξόδους του Στενού του Hormuz, καθιστώντας το «μάτι του Ιράν» σε αυτήν την πλωτή οδό.
Γ. Κέντρο ναυτικών επιχειρήσεων του Ιράν
Ως σημαντική βάση, αυτή η περιοχή παρέχει στο Ιράν τη δυνατότητα να παρατηρεί, να παρακολουθεί και, εάν είναι απαραίτητο, να ελέγχει την κυκλοφορία των πλοίων στο Στενό του Hormuz.
Είναι επίσης μια κατάλληλη τοποθεσία για την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων και την εκτόξευση πυραύλων κρουζ κατά πλοίων.
Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επιτεθούν στο Sirik;
Δεδομένης της εξαιρετικής σημασίας του Sirik για το Ιράν, αυτή η περιοχή έχει γίνει βασικός στόχος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών για μια πιθανή επίθεση στο Sirik είναι οι εξής:
1) Εξουδετέρωση των δυνατοτήτων επιτήρησης του Ιράν:
Ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι να καταστρέψουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Sirik, ραντάρ και τηλεπικοινωνιακές, προκειμένου να αποδυναμώσουν σοβαρά την ικανότητα του Ιράν να παρακολουθεί και να ελέγχει το Στενό του Hormuz.
2) Ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις:
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η περιοχή φιλοξενεί βασικές εγκαταστάσεις όπως εκτοξευτές πυραύλων, συστήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αποθήκες όπλων και εγκαταστάσεις υποστήριξης, καθιστώντας την στρατιωτικό στόχο.
3) Εξέχουσα θέση στην ευρύτερη σύγκρουση:
Η επίθεση στο Sirik αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν που έχει κλιμακωθεί από τότε που το Ιράν έκλεισε το Στενό του Hormuz μετά τις αμερικανικές επιθέσεις τον Φεβρουάριο του 2026.
Εν ολίγοις, το Sirik είναι το στρατηγικό «μάτι» του Ιράν λόγω της μοναδικής του θέσης στην είσοδο του Στενού του Hormuz.
Για αυτόν τον λόγο, η αποδυνάμωση της στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν σε αυτό το σημείο είναι ένας από τους κύριους στόχους των ΗΠΑ για τη μείωση της επιρροής και του ελέγχου του Ιράν στο Hormuz.
Απίστευτο – Είχαν προτείνει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Jimmy Carter το 1979 να καταλάβει το νησί Kharg στο Ιράν… και το απέρριψε
Στον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Jimmy Carter είχε προταθεί δύο φορές το σχέδιο ο αμερικανικός στρατός να καταλάβει το νησί Kharg στο Ιράν, αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε.
«Ο Πρόεδρος Jimmy Carter αναγνώρισε ότι η στρατιωτική δράση στον Περσικό Κόλπο ήταν πολύ επικίνδυνη και θα μπορούσε να ξεκινήσει έναν ευρύτερο πόλεμο.
Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ο Carter ήταν να προσπαθήσει να συνεργαστεί παρασκηνιακά με τη νέα ιρανική κυβέρνηση για να προστατεύσει και να απελευθερώσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε ιστορικός του Πανεπιστημίου του Τέξας.
Ταπεινωτική κατάσταση
Το Quincy Think Tank έγραψε:
«Ο πρόεδρος βρέθηκε σε μια ταπεινωτική κατάσταση.
Ο αμερικανικός λαός συγκλονίστηκε από τις φρικιαστικές εικόνες ομήρων, με δεμένα μάτια και χειροπέδες.
Προσευχήθηκαν να βρει η κυβέρνησή τους έναν τρόπο να τους απελευθερώσει.
Απεγνωσμένοι να βρουν μια διέξοδο από την κρίση, ορισμένοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου πίεσαν τον πρόεδρο να πάει σε πόλεμο.
Αυτή δεν είναι η ιστορία της κυβέρνησης Trump που βρίσκεται σε ένα τέλμα που η ίδια δημιούργησε.
Αυτή είναι η ιστορία του διλήμματος που απασχόλησε τον Πρόεδρο Jimmy Carter από τις 4 Νοεμβρίου 1979, όταν εκατοντάδες Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και πήραν 63 ομήρους.
www.bankingnews.gr
Την ίδια στιγμή, ιρανικές αναλύσεις προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη για την Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι το πυροβολικό, τα drones FPV, ο ανταρτοπόλεμος και η ιδιαίτερη γεωγραφία της περιοχής θα μπορούσαν να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις και να ανατρέψουν κάθε σχεδιασμό για ταχεία στρατιωτική επιτυχία.
Ήδη πάντως πολλοί αναλυτές στη Δύση υποστηρίζουν πως εάν οι ΗΠΑ τολμήσουν μια απόβαση, τότε αυτή θα εξελιχθεί …σε ιστορική καταστροφή για τους Αμερικανούς, τη στιγμή που επικρατεί έντονος προβληματισμός σε πολλά αμερικανικά ΜΜΕ για την απόκρυψη της αλήθειας από το Πεντάγωνο για τις απώλειες τόσο σε στρατιώτες όσο και σε εξοπλισμό…
Το ιρανικό πυροβολικό
Η εγγύτητα του Ιράν στις περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις επιτρέπει την ενεργοποίηση του ιρανικού πυροβολικού και αυξάνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του.
Όπως αναφέρεται, λόγω του τρόπου λειτουργίας και της τροχιάς των βλημάτων του πυροβολικού, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας.
Επιπλέον, η μικρή απόσταση από τις θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων στον νότο θα μπορούσε να επιτρέψει την πρόκληση σοβαρών απωλειών.
Σχέδιο απόβασης
Σύμφωνα με δημοσιεύματα ιρανικών ΜΜΕ, οι αμερικανικές επιθέσεις σε γέφυρες και σε ορισμένες εγκαταστάσεις εφοδιαστικής υποστήριξης του Ιράν οδήγησαν ορισμένους αναλυτές να εκτιμήσουν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να επιχειρήσουν χερσαία απόβαση σε νησιά ή παράκτιες περιοχές του νότιου Ιράν.
Το ενδεχόμενο αυτό έχει εξεταστεί επανειλημμένα από διάφορες πλευρές.
Έχουν επίσης διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιθανό στόχο μιας τέτοιας επιχείρησης.
Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν ότι θα εξυπηρετούσε δύο βασικούς σκοπούς:
α. Να αποκτήσουν οι ΗΠΑ το μέγιστο δυνατό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις μελλοντικές συνομιλίες με το Ιράν.
β. Να εξασφαλίσουν το άνοιγμα των Στενών του Hormuz μέσω ελέγχου των ακτών του Περσικού Κόλπου.
Επιχειρήσεις στο νότιο Ιράν
Ανεξάρτητα από το ποιο από τα δύο σενάρια ισχύει, εκτιμάται ότι, σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης, οι αμερικανικές δυνάμεις πιθανότατα θα περιορίζονταν στην εγκατάσταση και διατήρηση θέσεων στις νότιες ακτές και στα νησιά, αποφεύγοντας βαθύτερη προέλαση, εκτεταμένες συγκρούσεις και μάχες μέσα σε πόλεις.
Οι βομβαρδισμοί σε γέφυρες και υποδομές εφοδιασμού προς τον νότο θεωρούνται ένδειξη ότι στόχος θα ήταν να καθυστερήσει η άφιξη ιρανικών ενισχύσεων, ώστε να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν αμυντικές οχυρώσεις.
Η στρατηγική της «στατικής άμυνας» και οι αδυναμίες της
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ, σε περίπτωση χερσαίας εισβολής, θα ακολουθούσαν στρατηγική «στατικής άμυνας».
Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, οι δυνάμεις δημιουργούν αμυντικές εγκαταστάσεις - όπως αμυντικές γραμμές, ραντάρ, αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα - με στόχο τη διατήρηση του ελέγχου της κατεχόμενης περιοχής, αποφεύγοντας μεγάλες μετακινήσεις ή επιχειρησιακή ευελιξία.
Όπως αναφέρεται, η στρατηγική αυτή παρουσιάζει ορισμένες αδυναμίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το Ιράν:
α. Η μικρή απόσταση από τις επιθετικές ιρανικές δυνάμεις.
β. Η περιορισμένη κινητικότητα και η έμφαση στη στατικότητα αντί της ευελιξίας.
γ. Οι δυσκολίες εφοδιασμού και η απόσταση από τις κύριες πηγές ανεφοδιασμού (όπλα, τρόφιμα κ.ά.).
δ. Οι γεωγραφικοί και κλιματικοί περιορισμοί, όπως η ξηρότητα της περιοχής, η έλλειψη εξοικείωσης με το έδαφος και οι υψηλές θερμοκρασίες.
Εάν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυαστούν με τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αμερικανική ήττα και ιρανική επικράτηση.
Οι δυνατότητες του Ιράν σε επιχειρήσεις μικρής απόστασης
Το Ιράν διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα σε συγκρούσεις μικρής απόστασης, τόσο λόγω της εγγύτητας στις περιοχές επιχειρήσεων όσο και λόγω των στρατιωτικών του δυνατοτήτων.
α. Το ιρανικό πυροβολικό
Η μικρή απόσταση από τις αμερικανικές θέσεις επιτρέπει την αποτελεσματική χρήση του ιρανικού πυροβολικού.
Υποστηρίζεται ότι, λόγω των χαρακτηριστικών λειτουργίας του, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά αμυντικά συστήματα και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις.
β. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και τα FPV
Tα ιρανικά drones και τα FPV είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε επιχειρήσεις μικρής εμβέλειας, ειδικά στις εκτεταμένες περιοχές του νότου.
Παρότι μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ, υποστηρίζεται ότι η μικρή απόσταση από τον στόχο και η μαζική χρήση τους αυξάνουν την αποτελεσματικότητά τους.
Ως παράδειγμα αναφέρεται ο πόλεμος μεταξύ της Hezbollah και του Ισραήλ, όπου, σύμφωνα με το άρθρο, η Hezbollah προκάλεσε σημαντικές απώλειες χρησιμοποιώντας κυρίως μικρά drones και FPV.
γ. Η γεωγραφία και ο τρόπος διεξαγωγής του πολέμου
Το ιρανικό στρατιωτικό δόγμα, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «μωσαϊκή άμυνα», προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις εντός του ιρανικού εδάφους.
Η περιορισμένη γνώση του αντιπάλου για τη γεωγραφία της περιοχής, η στρατηγική σημασία του νότου, οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς και η δυνατότητα διεξαγωγής ανταρτοπολέμου και σύντομων ναυτικών επιχειρήσεων παρουσιάζονται ως παράγοντες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την άμυνα του Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.
Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τα Στενά του Hormuz
Τα «λάφυρα» του απρόκλητου πολέμου που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν είναι πλέον τα Στενά του Hormuz και η Τεχεράνη δεν πρόκειται να εγκαταλείψει αυτό το «στρατηγικό πλεονέκτημα», εκτιμά ο αναλυτής Amin Saikal.
«Και οι δύο πλευρές έχουν προσπαθήσει να προκαλέσουν τη μέγιστη δυνατή ζημιά η μία στην άλλη και έχουν πλέον φτάσει, από πολλές απόψεις, σε ένα σημείο κορεσμού», δήλωσε ο Amin Saikal, ομότιμος καθηγητής στο Australian National University.
«Λογικά, αυτό θα έπρεπε να τις οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Στενού του Hormuz – κάτι που οι Ιρανοί δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν», πρόσθεσε o Amin Saikal, ο οποίος χαρακτήρισε το Στενό του Hormuz ως το «στρατηγικό έπαθλο» που απέκτησε η Τεχεράνη μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση.
«Εξαιτίας αυτού του απρόκλητου πολέμου, οι Ιρανοί απέκτησαν αυτό το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα και σκοπεύουν να το διατηρήσουν με κάθε κόστος» υπογράμμισε ο Saikal.
Οι Φρουροί διέλυσαν τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό
Για 10η συνεχόμενη ημέρα νωρίτερα σήμερα Τρίτη 21/7 τα ξημερώματα κατεγράφησαν σφοδρές και άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.
Έπειτα από αμερικανικές στρατιωτικές κινήσεις και τις εκρήξεις που ακούστηκαν σε περιοχές του Bandar Abbas, του Chabahar και του Dinarkuh στην επαρχία Abdanan – οι οποίες, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, δεν προκάλεσαν ανθρώπινες απώλειες ούτε ζημιές σε υποδομές – ο ιρανικός στρατός και οι IRGC εξαπέλυσαν συντονισμένες επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της 18ης και 19ης φάσης της Operation Saegheh και του 24ου κύματος της Operation Nasr 2.
Οι επιθέσεις στόχευσαν ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συστήματα αεράμυνας Patriot, ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του αντιπάλου με συνδυασμό πυραυλικών και επιθέσεων drones.
Η στρατηγική «εξουδετέρωσης της αεράμυνας»
Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν ως στόχο την αποδυνάμωση του αμερικανικού δικτύου αεράμυνας και διοίκησης.
Αναφέρεται ότι επλήγησαν:
• Ραντάρ FPS-117.
• Συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών.
• Ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης.
• Συστήματα Patriot στις βάσεις Al Muharraq, Al Riffa, Ahmad al-Jaber και Ali Al Salem.
Στόχος οι HIMARS
Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανακοίνωσε ότι, ως απάντηση στις αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον ιρανικού εδάφους, οι χερσαίες δυνάμεις έπληξαν με πυραύλους εδάφους-εδάφους συστήματα HIMARS που βρίσκονταν στη βάση Arifjan στο Κουβέιτ καθώς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η καταστροφή των συγκεκριμένων συστημάτων αποδυναμώνει τόσο τις επιθετικές όσο και τις αμυντικές δυνατότητες των αμερικανικών δυνάμεων.
Επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις
Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε επίσης ότι επιτέθηκε:
• Στα διοικητικά κτίρια και στις κεραίες κατεύθυνσης της βάσης Arifjan.
• Στον χώρο στάθμευσης ελικοπτέρων του στρατοπέδου Al Udairi.
• Στα κτίρια διαμονής αμερικανικών στρατευμάτων στη βάση Ahmad al-Jaber.
Όπως αναφέρεται, η βάση Arifjan αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα διοίκησης των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στη Νοτιοδυτική Ασία, ενώ το Al Udairi φιλοξενεί ελικόπτερα Apache, Chinook και Black Hawk.
Έκρηξη δύο δεξαμενόπλοιων
Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, το Ναυτικό των IRGC υποστήριξε ότι δύο δεξαμενόπλοια υπέστησαν εκρήξεις και πυρκαγιές ενώ επιχειρούσαν να διασχίσουν τα νότια Στενά του Hormuz.
Η ανακοίνωση αναφέρει ότι συνεργεία διάσωσης απομάκρυναν τα πληρώματα και απευθύνει προειδοποίηση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην ακολουθούν – όπως αναφέρει – τις οδηγίες του αμερικανικού στρατού.
Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές επιχειρήσεις, τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν κλειστά και δεν θα επιτρέπεται η διέλευση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλων εμπορευμάτων.
Επιθέσεις σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν
Σύμφωνα με νέα ανακοίνωση των IRGC, κατά το 24ο κύμα της Operation Nasr 2 καταστράφηκαν:
• Ένα αμερικανικό σύστημα αεράμυνας.
• Ένα ραντάρ στην περιοχή Al Muharraq του Μπαχρέιν.
• Ένα σύστημα Patriot στην περιοχή Al Riffa, έπειτα από ταυτόχρονη επίθεση πυραύλων και drones.
Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν.
Στάχτη παντού
Στις επόμενες ανακοινώσεις, οι IRGC υποστηρίζουν ότι επλήγησαν επιπλέον:
• Ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς.
• Κέντρο τηλεπικοινωνιών.
• Συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών.
• Ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας αμερικανικών δυνάμεων στο Κουβέιτ.
• Υπόστεγο μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 στη βάση Ali Al Salem, όπου – σύμφωνα με τον ισχυρισμό – αρκετά drones καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
• Ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης.
• Ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας.
• Ραντάρ FPS-117.
• Σύστημα Patriot.
• Δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών της αμερικανικής αεράμυνας στη βάση Ahmad al-Jaber.
Όπως αναφέρεται, μετά την «εξουδετέρωση» αυτών των ραντάρ, οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να αναμένουν νέες και εντονότερες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ο βασικός στόχος των ΗΠΑ
Πολλοί πιστεύουν ότι σύντομα θα ξεκινήσει ένας χερσαίος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Εν τω μεταξύ, ορισμένοι πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επιτεθούν στο νησί Kharg, αλλά η στρατηγική και τακτική κατάσταση των νησιών στο νότιο Ιράν δείχνει ότι υπάρχουν πολλές σημαντικές περιοχές σε αυτήν την περιοχή και ότι άλλες περιοχές μπορούν να δεχθούν επίθεση εκτός από το Kharg.
Το Sirik
Μία από αυτές τις στρατηγικές περιοχές είναι το Sirik.
Το Sirik είναι μια παράκτια περιοχή και κομητεία στην επαρχία Hormozgan, στο νότιο Ιράν.
Λόγω της θέσης του σε ζωτικό σημείο, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά και αμφισβητούμενα κέντρα στον Περσικό Κόλπο.
Το Sirik είναι μία από τις κομητείες της επαρχίας Hormozgan, με κέντρο την πόλη Sirik.
Το Sirik βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της επαρχίας Hormozgan και δίπλα στη Θάλασσα του Ομάν.
Αυτή η περιοχή βρίσκεται περίπου 115 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Bandar Abbas και συνορεύει με την κομητεία Minab στα βόρεια, την κομητεία Jask στα νότια, το Minab και το Bashagard στα ανατολικά και τη Θάλασσα του Ομάν στα δυτικά.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό το Sirik;
Η σημασία του Sirik οφείλεται εξ ολοκλήρου στη μοναδική γεωγραφική του θέση. Τα πιο σημαντικά από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι τα εξής:
A. Κεντρικό Σημείο στο Στενό του Hormuz
Το Sirik βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο του Hormuz από τη Θάλασσα του Ομάν.
To Hormuz αποτελεί ζωτικό σημείο συμφόρησης για τη διέλευση ενός σημαντικού μέρους των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου.
Β. Πληροφορίες και στρατιωτική υπεροχή:
Το υψόμετρο και η τοποθεσία του Sirik στους πρόποδες του παρέχει πλήρη έλεγχο σε όλες τις εισόδους και εξόδους του Στενού του Hormuz, καθιστώντας το «μάτι του Ιράν» σε αυτήν την πλωτή οδό.
Γ. Κέντρο ναυτικών επιχειρήσεων του Ιράν
Ως σημαντική βάση, αυτή η περιοχή παρέχει στο Ιράν τη δυνατότητα να παρατηρεί, να παρακολουθεί και, εάν είναι απαραίτητο, να ελέγχει την κυκλοφορία των πλοίων στο Στενό του Hormuz.
Είναι επίσης μια κατάλληλη τοποθεσία για την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων και την εκτόξευση πυραύλων κρουζ κατά πλοίων.
Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επιτεθούν στο Sirik;
Δεδομένης της εξαιρετικής σημασίας του Sirik για το Ιράν, αυτή η περιοχή έχει γίνει βασικός στόχος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών για μια πιθανή επίθεση στο Sirik είναι οι εξής:
1) Εξουδετέρωση των δυνατοτήτων επιτήρησης του Ιράν:
Ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι να καταστρέψουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Sirik, ραντάρ και τηλεπικοινωνιακές, προκειμένου να αποδυναμώσουν σοβαρά την ικανότητα του Ιράν να παρακολουθεί και να ελέγχει το Στενό του Hormuz.
2) Ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις:
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η περιοχή φιλοξενεί βασικές εγκαταστάσεις όπως εκτοξευτές πυραύλων, συστήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αποθήκες όπλων και εγκαταστάσεις υποστήριξης, καθιστώντας την στρατιωτικό στόχο.
3) Εξέχουσα θέση στην ευρύτερη σύγκρουση:
Η επίθεση στο Sirik αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν που έχει κλιμακωθεί από τότε που το Ιράν έκλεισε το Στενό του Hormuz μετά τις αμερικανικές επιθέσεις τον Φεβρουάριο του 2026.
Εν ολίγοις, το Sirik είναι το στρατηγικό «μάτι» του Ιράν λόγω της μοναδικής του θέσης στην είσοδο του Στενού του Hormuz.
Για αυτόν τον λόγο, η αποδυνάμωση της στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν σε αυτό το σημείο είναι ένας από τους κύριους στόχους των ΗΠΑ για τη μείωση της επιρροής και του ελέγχου του Ιράν στο Hormuz.
Απίστευτο – Είχαν προτείνει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Jimmy Carter το 1979 να καταλάβει το νησί Kharg στο Ιράν… και το απέρριψε
Στον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Jimmy Carter είχε προταθεί δύο φορές το σχέδιο ο αμερικανικός στρατός να καταλάβει το νησί Kharg στο Ιράν, αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε.
«Ο Πρόεδρος Jimmy Carter αναγνώρισε ότι η στρατιωτική δράση στον Περσικό Κόλπο ήταν πολύ επικίνδυνη και θα μπορούσε να ξεκινήσει έναν ευρύτερο πόλεμο.
Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ο Carter ήταν να προσπαθήσει να συνεργαστεί παρασκηνιακά με τη νέα ιρανική κυβέρνηση για να προστατεύσει και να απελευθερώσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε ιστορικός του Πανεπιστημίου του Τέξας.
Ταπεινωτική κατάσταση
Το Quincy Think Tank έγραψε:
«Ο πρόεδρος βρέθηκε σε μια ταπεινωτική κατάσταση.
Ο αμερικανικός λαός συγκλονίστηκε από τις φρικιαστικές εικόνες ομήρων, με δεμένα μάτια και χειροπέδες.
Προσευχήθηκαν να βρει η κυβέρνησή τους έναν τρόπο να τους απελευθερώσει.
Απεγνωσμένοι να βρουν μια διέξοδο από την κρίση, ορισμένοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου πίεσαν τον πρόεδρο να πάει σε πόλεμο.
Αυτή δεν είναι η ιστορία της κυβέρνησης Trump που βρίσκεται σε ένα τέλμα που η ίδια δημιούργησε.
Αυτή είναι η ιστορία του διλήμματος που απασχόλησε τον Πρόεδρο Jimmy Carter από τις 4 Νοεμβρίου 1979, όταν εκατοντάδες Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και πήραν 63 ομήρους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών